poniedziałek, 9 grudnia 2013

"Is this what it feels like finding out that I've go the guts to say anything?"

Czasami musisz zebrać się w sobie, wziąć się w garść, wziąć swoją odwagę pod pachę, odsunąć ego na bok i iść do przodu.
Czy wypada mi jednak prosić kogoś, aby po prostu zapomniał?
Czy wypada mi jednak zostawić kogoś dla własnej korzyści?
Najgorsze jest to, że to ja dałam ci nóż, który może znaleźć się w moim sercu. Najgorsze, że to ja ci zaufałam. Najgorsze, że nie mam na kogo zrzucić winy, bo to wszystko - to ja.
Może i wydaje się, że wszystko sobie utrudniam, ale ja właśnie w ten sposób układam sobie wszystko na nowo. W każdym nowym kierunku, w który chcę iść jest kawałek tego, co kiedyś mnie powstrzymywało przed szczęściem.
Rozczarowanie to nieodłączna część ludzkiego życia. Rozczarowaniem było dla mnie zawiedzenie się na czymś, w co wierzyłam. Na ludziach, w których wierzyłam. Kiedy twoje autorytety stają się nic nie wartymi workami kości, nie wiesz już, w co wierzyć. Ale ja już nie pójdę drogą z niepewnością na ramieniu, bo nauczyłam się od życia tyle, że gdy ktoś okazuje się nie być tym, za kogo go mamy, to musimy znaleźć kierunek, najlepiej całkowicie przeciwny, który nie zaprowadzi nas z powrotem do tych ludzi.
Kiedy zawodzi dosłownie wszystko. Wszystko, co kiedykolwiek nadawało mojemu życiu sens zniknęło wraz z rytmem serc osób mi najbliższych.
Moje ulubione kolory wyblakły, ale to nie znaczy, że nie mogę nadal być sobą. Kontynuuję więc podróż po tym świecie odrobinę samotna, zostawiona, rozczarowana, ale silna i tego mi nie odbierze nikt z was.

"Sięgając po gwiazdy,
Desperacko sięgając po cokolwiek w ciemności.
Obrazy wspomnień pogrzebane w moim sercu.
Leżę i marzę o nieskończonych możliwościach.
Złapię oddech i sięgnę po nie.
Weź część tego,
Co zawsze trzymało mnie na dnie.
Stwórz powód,
Aby wybrać nowy kierunek,
Stworzyć nowe połączenie.
Czy właśnie tak czuje się, kiedy odnajduje się, że
Wreszcie mam odwagę, aby powiedzieć cokolwiek.
Czuję się, jakbym uciekała,
Kiedy mogę wreszcie oddać swoją reputację.
Wreszcie widzę.
Szczerze, mam odwagę, by powiedzieć cokolwiek.
Dość dorosła, aby upaść na twarz,
Ale idę, podczas kiedy oni się czołgają.
Spowalnianie jest taką stratą czasu, aby odpuścić.
Stukam palcami do rytmu metronomu,
Licząc możliwości.
Biorę część grawitacji,
Która trzyma mnie na ziemi.
Stwórz powód,
Aby znaleźć pewność,
Być moim własny rozwiązaniem.
Czy właśnie tak czuje się, kiedy odnajduje się, że
Wreszcie mam odwagę, aby powiedzieć cokolwiek?
Czuję się, jakbym uciekała,
Kiedy mogę wreszcie oddać swoją reputację.
Wreszcie widzę.
Szczerze, mam odwagę, by powiedzieć cokolwiek.
Pójdę na dno,
Daj mi odejść,
Daj mi pójść na dno samej.
Daj mi odejść,
Daj mi pójść na dno.
Jeśli mam iść na dno,
To po prostu mi pozwól,
Pójść na dno.
Daj mi pójść na dno.
Po prostu daj mi odejść.
Daj mi odejść.
Tak czuje się, kiedy odnajduje się, że
Wreszcie mam odwagę, aby powiedzieć cokolwiek?
Czuję się, jakbym uciekała,
Kiedy mogę wreszcie oddać swoją reputację.
Wreszcie widzę.
Szczerze, mam odwagę, by powiedzieć cokolwiek.
Wreszcie widzę.
Szczerze, mam odwagę, by powiedzieć cokolwiek."

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz